Ik begrijp nog steeds niet hoe regeringen redeneren... wanneer de koopkracht verminderd, verminderd ook de verkoop en bijgevolg de productie die dan weer tot werkloosheid leid. Besparingen komen altijd op de rug van de bevolking terecht, terwijl de regering rustig doorgaat met verspillingen en de rijken buiten schot blijven. Alls wordt duurder, maar de inkomens stijgen niet mee in verhouding... een vb: 40 jaar geleden huurde ik een appartement voor 1000Bfr per maand, datzelfde kost nu 400€ of 16 keer meer, voor electriciteit moest ik moest 600Bfr per drie maanden betalen, nu meer dan 100€ per maand of 20 keer meer... maar mijn inkomen is in die 40 jaar slechts iets meer dan verdubbeld. Als je vaste kosten per maand betaald zijn, heb je nauwelijks nog genoeg over om je van je basisbehoeften te voorzien en dan mag je niet te veel met de auto rondrijden, moet je langer met je kleding doen en mag je zeker niet ziek worden! Als je nu hoort hoeveel werkende, loontrekkende mensen nog met moeite de maand doorkomen, dan vraag ik me af hoe mensen met een vervangingsinkomen dat doen?

Economie is produceren en verkopen, maar om te kopen is geld nodig dat we steeds minder hebben... hoe kunnen die besparingen dus ooit de economie ten goede komen?

Rare en onlogische redeneringen daar in die Wetstraat!