Ik studeer inderdaad geen economie, geen rechten en ook geen lichamelijke opvoeding. De eerste die het juiste antwoord geeft, krijgt 10% korting op zijn volgende aankoop bij mij 😉
@disneybelgium: natuurlijk kan ik me niet uitspreken over alle sectoren, maar meer bepaald in mijn eigen sector weet ik dat de winstmarges sinds de economische crisis vaak tot onder de 25% gezakt zijn. Maar ook in tijden van economische groei is de concurrentie (m.n. de toevloed van goedkope producten uit Zuid-Oost Azië) zo drukkend dat winstmarges op eindproducten zelden jouw 30% overtreffen. De grondstoffen worden toch steeds bij dezelfde producenten aangekocht, en enkel de ontwikkelaar die deze grondstoffen het snelst/goedkoopst tot innoverende technologieën kan converteren, krijgt zijn waren verkocht.
We leven niet voor niets in een consumptiemaatschappij. Productietechnologieën evolueren zodanig snel dat een item dat vandaag in de winkel ligt, over een jaar of 3 al hopeloos verouderd is (denk bv. maar aan de Wet van Moore). Het is dus compleet zinloos om iets te ontwikkelen waarvan de levensduur langer is dan 5 jaar, want binnen die tijd zal de consument toch een nieuwer exemplaar willen aanschaffen. Waarom denk je dat er (op flash-drives e.a. mass storage na) zelden garanties van meer dan 3 jaar worden gegeven?
Ik twijfel er dus zeker niet aan dat, zoals je stelt, een item van goede kwaliteit na ettelijke jaren zelfs nog als nieuw kan verkocht worden. De vraag is eerder, wie zal er op zo'n voorbijgestreefd item nog een bod willen uitbrengen?
Om mijn vorige voorbeeld aan te halen: een 5-tal jaar geleden was de gangbare grootte voor USB-sticks 128 MB, nu ligt die rond de 4 GB. Zelfs als je er 5 jaar geleden dus jarenlange garantie op kreeg en nu zou willen verkopen, dan mag je een bod wel vergeten. Geen kat (of, voor J-A, ijsbeer) die een USB-stick van 64 MB nog opraapt als je hem op straat gooit.